Nallathor Veenai seithen

Maasil Veenaiyum Maalai Madhiyamum
Veesu thendralum veengila veynilum
Moosu vandarai poygayum ponradhe
Eesan endhai inayadi nizhale!!

An excerpt from Thevaram by Thirunavukkarasar says it all!!

The shelter under Eesan (Lord Shiva) is like the sweet melodious music of Veenai, the evening moon, the gentle breeze, the spring season (ilavenil kaalam), a pond with buzzing bees.

Such is the greatness of Veenai, the string instrument that ages back to the vedic times.

It is definitely a spiritual instrument with divine music!!

Still remember my college function where I played Veenai for a song, bilahari raagam, adi thalam.. how amateur .. man .. I wish that never happened :O)

After a loooong break, got back to my Veenai learning. It was very exciting this morning .. class was at 6:15 am. Literally could not sleep the previous night .. woke up even without an alarm. Typically this is not who I am .. oh yes, the snooze button on my alarm knows me well .. how many times have I hugged it, kissed it and held it tight!!

I have no clue why I am mesmerized every time I see my Veenai. The imperial queenly look it gives me every time I pass by it is just fascinating. Makes me speechless.

Reminds me of Barathi’s ‘Veenai adi nee enakku .. mevum viral naan unakku.. kaadhal adi nee enakku, kantham adi naan unakku’!!

The South Indian Veenai, is referred to as the Saraswathi Veenai. The Veenai is generally made from the Jackfruit wood, seasoned so the wood grains absorb the music.

The Veenai I have now they say is Ekantha Veenai, which is made of one single wood. The music from it is devotional!!

It is amazing to know that the Veenai has 24 divisions or frets which corresponds to the 24 vertebrae in the spinal cord of the human beings, not including the 9 fused vertebrae in the Sacrum and Coccyx.

Furthermore, like the Cervical, dorsal and lumbar sections, the Veenai is logically portioned into the neck, middle and base and number of frets on each of these match the count on the Cervical, dorsal and lumbar – 7, 12 and 5 respectively.

The base then extends and curves into simha mukha (lion’s face), like the curve at the end of the spine. This is phenomenal!!

Attached to the neck is the Kudam, the head, where the music resonates from. As the player (aka Vainika) plays on the Veenai, it will start sounding gradually like the nature of the player. So for the Veenai to sound good we better behave good 😉

The Veenai, as we know is a string instrument. It has 7 strings in all .. 4 main and 3 side strings.

Out of the 4, 1 and 2 are the mostly used and 3 and 4 are supportive.

Other 3 are side strings used for thalam!! Ye he this was a challenge today .. but will get there) For those of you who know about the thalam strokes on the Veenai, you know what I am saying .. my poor little finger). And yes of course, had trouble with alternating the index and middle fingers .. My guru Sarranyaa was tired fixing me .. but will get there!!

The other part is the Surakkai or the part that sits on the lap while playing the Veenai.

Then, there are the biradas or the pegs that hold the strings tightly (what is the birada that holds our strings together ?) :)

Then the meetu that is used to pluck the strings.

Waiting for the gamakkas 🙂 

செந்தமிழும் நாப்பழக்கம்

செந்தமிழும் நாப்பழக்கம்
————————

புத்தம் புது பூமி வேண்டும்! நித்தம் ஒரு வானம் வேண்டும் ! தங்க மழைப்பெய்ய வேண்டும் ! தமிழில் குயில் பாட வேண்டும்!!

வைரமுத்துவின் இந்த பாடலைப்போல நம் பிள்ளைகள் தமிழ் பேசவேண்டும் என்ற ஆசை வெறும் கற்பனையா? எட்டா கணவா? கானல் நீரா?

எங்கும் தமிழ் எதிலும் தமிழ் என்று சொல்வது போய், எங்கு தமிழ்? எதில் தமிழ்? என்று ஆகிவிட்டது.

ஒரு சமூகத்தின் மொழி, குறிப்பாக தமிழ் மொழி, கருத்து பரிமாற்றத்திற்கான ஒரு கருவி, ஒரு ‘communication tool’ மட்டுமல்ல ..அது நம் கலாச்சாரத்தின், நம் பண்பாட்டின் முதுகெலும்பு!!

எப்படி? .. இது சிந்திக்கவேண்டிய ஒன்று.

என்னைச் சுற்றியுள்ள என் உறவுகளை முதலில் எனக்கு காட்டியது என் தமிழ்மொழி!! ஆங்கிலத்தில் ‘uncle’ என்றும் ‘aunty’ என்றும் உள்ள இரண்டே உறவுகளை, சித்தப்பா, பெரியப்பா, பெரியம்மா, சித்தி, மாமா, அத்தை, மாமி என்று உறவுகளை தனித்தனியாக பிரித்துக்காட்டி அதன் சிறப்புகளை எனக்கு சொல்லித்தந்தது என் தமிழ்.

‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ என்று புறனாநூற்றின் மூலமாக உலகிலுள்ள அனைவரையும் என் உறவினராக பார்க்கவைத்ததும் என் தமிழ்தான்.

‘அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம்’ என்று உணரவைத்தது என் ஔவை பாட்டியின் தமிழ் அல்லவா? இன்றும் பல்லாயிரம் மயில்கள் தொலைவில் இருந்தாலும், தொலைபேசி மூலம் நம்மை பலமுறை வழி நடத்துவது நம் அம்மாவின், அப்பாவின் குரல்தானே!!

‘எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனாவான்’ என உரக்க கூறியது தமிழ். விருந்தோம்பல் – தமிழ் எனக்கு ஊட்டியது; வந்தாரை வாழவைத்தல் .. இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

மனித வாழ்க்கைக்கு இலக்கணம் வகுத்த தொல்காப்பியம், சின்னஞ்சிறு இரண்டடிகள் கொண்டு இந்த உலக மக்கள் அனைவருக்கும் வாழ்வியலைக் கற்றுக்கொடுத்த திருக்கறள் .. இவையெல்லாம் உலகுக்கு தமிழ் தந்த கொடைகள்!!

காதலையும், வீரத்தையும், பக்தியையும் நம் மீசை புலவன் பாரதியைவிட வேறு யாரால் சொல்லிவிடமுடியும்!! காதலை கன்னியப்படுத்தி, வீரத்திற்கு திலகமிட்டு, பக்தியை மேன்மைப்படுத்தி அவன் பாடிய பாடல்கள் நமக்கு சொல்லித் தந்தவை ஏராளம்!!

‘ஓடப்பர் ஆயிருக்கும் ஏழையப்பர் உடையப்பர் ஆகிட்டால் ஒரு நொடிக்குள் ஓடப்பர் உயரப்பர் எல்லாம் மாறி ஒப்பப்பர் ஆகிடுவார் உணரப்பா நீ’ என்ற சமத்துவம், புரட்சிக்கவி பாரதிதாசன் நமக்கு உரைத்தது!!

‘எது வந்த போதும் பொதுவென்று வைத்து வாழ்கின்ற பேரை வாழ்த்திடுவோம்’ என்று பாடிய வாலியும் ஒரு சமதுவக்கவி தான்!!

கண்ணதாசன் பாடல்கள் நமக்கு சொல்லித்தராத பாடம் உண்டா?

அறிந்தோ அறியாமலோ நாம் கற்ற, கேட்ட, உனர்ந்த தமிழ் பலவிதத்தில் நம்மை பதப்படுத்தி, மெருகூட்டி நல்வழியில் நடத்திக்கொண்டிருப்பதை நாம் மறுக்கமுடியாது.

பண்பாட்டில் பழமையும், கொண்டாட்டத்தில் குதுகுலமும், நாகரீகத்தில் நவீனமும், விளையாட்டில் வீரியமும், விஞ்ஞானத்தில் வெற்றியும் கொண்ட நாம், ‘யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக எம் மக்கள்’ என்ற வகையில் நம் பிள்ளைகளுக்கும் தமிழ் பேச, எழுத, படிக்க உதவுவோம்!!

என்னைப்போல, கம்பனையும், வள்ளுவனையும், பாரதியையும், பாரதிதாசனையும், வாலியையும், கண்ணதாசனையும் என் சந்ததியினரும் படித்து, களிப்புற்று, வாழ்வாங்கு வாழ வழி வகுப்போம்!!

‘சித்திரமும் கைப்பழக்கம் .. செந்தமிழும் நாப்பழக்கம்’ .. தமிழ் பேச பேச நாவினிக்கும்!!

முயற்சி எடுப்போம்!!

If music be the food of love

Twelfth Night is my all-time favorite from Shakespeare .. be it the triangle love between Duke Orsino, Olvia and Viola, Malvolio and his fantasies to marry Olivia, Feste, the clown and his songs, and of course Sir Toby, Maria, Sir Andrew Aguecheek, Antonio and the twin brother Sebastian. Finally the happily ever after .. one of Shakespeare’s best comedies for sure!!

No wonder it is What you Will .. get it 😉

LOVE .. whether it is ecstasy or pain, celebration or separation, has always been exposed with a touch of music. Be it the Shakespearean days or the hitech era, the East or the West, Bollywood or Hollywood .. music and love go hand in hand.

Growing up in India watching Kollywood and Bollywood, listening to Yesudas and Mohammed Rafi, Ilayaraja and MSV, Kannadasan and Vaali (only to name a few), I can no other comment make but appreciate and embrace the Sound Of Music and the Power of Love!!

The very beginning in Twelfth Night Act 1 scene 1 when Duke Orsino enters the court,

ORSINO
If music be the food of love, play on.

Give me excess of it that, surfeiting,

The appetite may sicken, and so die.

That strain again, it had a dying fall.

Oh, it came o’er my ear like the sweet sound,

That breathes upon a bank of violets,

Stealing and giving odor. Enough, no more.

‘Tis not so sweet now as it was before.

O spirit of love, how quick and fresh art thou,

That, notwithstanding thy capacity

Receiveth as the sea, nought enters there,

Of what validity and pitch soe’er,

But falls into abatement and low price

Even in a minute. So full of shapes is fancy

That it alone is high fantastical.

Now, how much of music will make it ‘Excess’? How much of music will make you sicken? That’s relative. Perhaps, I will need a little overdose 😉